مجله سلامت

 

 

مجله سلامت ...

 

 

ویژگی‌های یک عینک‌ آفتابی استاندارد


عینک‌آفتابی استاندارد باید UV۴۰۰ داشته باشد و در افرادی که چشم‌های ضعیفی ندارند باید نور بین ۱۰ تا ۳۰ درصد از چشم آنها عبور کند.

محمد آقازاده‌امیری با بیان اینکه بیشترین تابش اشعه UV خورشید بین ساعت ۱۰ تا ۱۴ بعداز‌ظهر است، اظهار داشت: در این ساعات باید برای جلوگیری از ورود این اشعه به چشم از عینک‌آفتابی استفاده کرد.

* هر چه عینک‌آفتابی تیره‌تر باشد نور کمتری از چشم عبور خواهد کرد
وی ادامه داد: عینک‌آفتابی استاندارد باید UV۴۰۰ داشته باشد و در افرادی که چشم‌های ضعیفی ندارند باید نور بین ۱۰ تا ۳۰ درصد از چشم آنها عبور کند؛ هر میزان که عینک‌آفتابی تیره‌تر باشد نور کمتری از چشم عبور خواهد کرد.

رئیس انجمن علمی اپتومتری ایران افزود: عینک آفتابی استاندارد باید از زیر ابروها تا نزدیک گونه‌ها را پوشش دهد؛ توصیه می‌شود عینک‌های افتابی از مراکز معتبر تهیه شود چرا که خرید عینک آفتابی از دستفروشان تنها موجب آسیب رسیدن به چشم‌ها می‌شود.

*عینک‌‌های آفتابی غیر استاندارد باعث سوزش چشم می‌شود

آقازاده ‌امیری در خصوص نحوه تشخیص عینک‌آفتابی غیراستاندارد عنوان کرد: اگر انگشت خود را به روی شیشه عینک آفتابی بکشیم و در این حال شیشه به داخل فرو رود، متوجه خواهیم شد که عینک آفتابی غیراستاندارد است.

وی تأکید کرد: از علائم عینک‌‌های آفتابی غیراستاندارد می‌توان به سوزش ، خارش ، سردرد ، خشکی چشم و پستی و بلندی دید اشاره کرد.

رئیس انحمن علمی اپتومتری ایران گفت: دستفروشان و بعضی از مراکزی که اقدام به فروختن عینک‌های آفتابی می‌کنند، شاهد این هستیم که از دستگاه‌های تست UV نیز استفاده می‌کنند و افراد بر این باورند که عینک آفتابی UV خریده‌اند در حقیقت این دستگاه‌ها قلابی بوده و پس از مدتی UV عینک از بین می‌رود.

آقازاده‌ امیری با بیان اینکه توصیه می‌شود افراد برای تهیه عینک‌‌های آفتابی استاندارد تنها به مراکز اپتومتری که از سوی وزارت بهداشت مجوز دارند مراجعه کنند، ادامه داد: بعضی از مراکز ارائه عینک‌های آفتابی استاندارد از وزارت بازرگانی مجوز دارند ولی عینک‌های آفتابی مناسب با چشم افراد را ارائه نمی‌دهند.
 

 

 

مغزتان آسیب دیده که لاغر نمی شوید !!

 

یک آزمایش جدید نشان داد افراد چاق و کسانی که رژیم غذایی پر چرب دارند با خطر آسیب‌ دسته‌ای از نورون‌ها (سلولهای عصبی) مواجه هستند که در بخش کلیدی مغز در کنترل وزن نقش دارند.

وقتی این گروه از نورونها در اثر مصرف زیاد غذاهای چرب آسیب ببینند مغز در کنترل وزن بدن دچار مشکل و ناتوانی می‌شود.

دکتر جوشوآتالر، کارشناس مرکز دیابت و چاقی اکسلنس در دانشگاه واشنگتن و دستیاران وی روی مغز موشهای آزمایشگاهی مطالعه کردند که برای دوره‌های کوتاه مدت و بلندمدت از رژیم‌های غذایی پرچرب استفاده کرده بودند.

این موشها به گروههای 6 تا 10 تایی تقسیم شدند و در دوره‌های یک روزه تا هشت ماهه به آنها غذاهای پرچرب داده شد. سپس در طول این دوره‌ها مغز موشها به دقت و با جزئیات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این بررسی‌های دقیق متخصصان متوجه آسیب‌دیدگی و در نهایت از دست رفتن نورونها حیاتی تنظیم کننده وزن در مغز موش‌ها شدند.

دکتر تالر در این زمینه می‌گوید: احتمال آسیب‌دیدگی سلولهای مغزی در صورت مصرف زیاد غذاهای پرچرب می‌تواند توجیه کند که چرا برای این افراد چاق کم کردن وزن کار دشواری است.

به گزارش روزنامه بلومبرگ، این متخصصان دریافتند اگر موشها 3 روز متوالی از غذاهای چرب مانند رژیم غذایی معمول آمریکایی استفاده کنند پس از این 3 روز خیلی بیشتر کالری مصرف می‌کنند و به مرور در طول این مطالعات به وزن آنها افزوده می‌شود.

دکتر تالر چنین نتیجه گرفت که اگر بتوان دارویی تولید کرد که از احتمال آسیب‌دیدگی به این نورونها جلوگیری کند می‌توان به راه‌کاری موثر برای مقابله با پرخوری و چاقی دست پیدا کرد.
 

 

 

زیاد تلویزیون تماشا نکن؛ می‌میری!


امروزه تماشای تلویزیون به اندازه یک بیماری مسری، فراگیر شده است و در اروپا میانگین روزانه انجام این کار سه تا چهار ساعت است.

متخصصان علوم پزشکی در دانشگاه هاروارد بار دیگر هشدار دادند افراد کم تحرک که عادت دارند ساعات طولانی مقابل تلویزیون بنشینند با خطر ابتلا به بیماریهای جدی مثل دیابت و امراض قلبی و عروقی و در نهایت خطر مرگ زودرس مواجه هستند.

بیش از دو ساعت تماشای تلویزیون در روز خطر ابتلا به دیابت و بیماری‌های عروقی را تشدید می‌کند و همچنین بیش از سه ساعت تماشای روزانه تلویزیون احتمال مرگ زودرس را افزایش می‌دهد.
به گفته کارشناسان دانشکده علوم بهداشتی دانشگاه هاروارد، هر قدر بیشتر پای تلویزیون بنشینید گروهی از مشکلات جسمی و روانی به سراغ شما می‌آیند تا جایی که حتی زمان مرگتان را نیز جلو می‌اندازند.
دکتر استیفن کوپکی متخصص قلب و استاد امور پزشکی در مرکز تخصصی مایوکلینیک در روچستر یادآور شد: خطر افزایش احتمال بروز بیماری‌ها در رابطه با تماشای تلویزیون می‌تواند به اندازه خطر فاکتورهای دیگر مثل افزایش کلسترول، افزایش فشارخون و یا حتی استعمال دخانیات باشد.
به گفته کارشناسان، امروزه تماشای تلویزیون به اندازه یک بیماری مسری، فراگیر شده است و در اروپا میانگین روزانه انجام این کار سه تا چهار ساعت است. در آمریکا اوضاع از این هم وخیم‌تر است به طوری که میانگین روزانه تماشای تلویزیون 5 ساعت برآورده شده است.
متخصصان ابراز ناامیدی کرده‌اند که این روزها نه تنها مردم برای حفظ سلامت خود میزان فعالیت‌های بدنی‌شان را بالا نمی‌برند بلکه گرایش آنها هر روز به زندگی کم تحرک و یکجا نشستن افزایش پیدا می‌کند و این امر سلامت جوامع بشری را واقعا به خطر انداخته و هزینه‌های بهداشت و درمان را نیز افزایش داده است.

 


آلزایمر به مشکلی برای اقتصاد جهان تبدیل می‌شود!



این مساله فقط یک موضوع بهداشت و سلامت نیست، بلکه دارای ابعاد اقتصادی است.
 
 

پژوهشگران هشدار می‌دهند به خاطر افزایش شمار مبتلایان به آلزایمر، این بیماری زوال دهنده قوای عقلی دارای آثاری بر اقتصاد جهانی خواهد بود.
 
خبرگزاری اتریش از واشنگتن گزارش داد، کارشناسان در جلسه‌ای که در کمیته خارجی مجلس نمایندگان آمریکا برگزار شد، توضیح دادند که در حال حاضر شمار مبتلایان به بیماری آلزایمر در جهان بین 24 تا 37 میلیون نفر است که این رقم ممکن است تا سال 2050 به 115 میلیون نفر افزایش یابد.
 
 دیزی آکوستا، رییس انجمن بین المللی بیماری آلزایمر (ADI) گفت هزینه‌های درمانی بیماران آلزایمر به شدت افزایش خواهد یافت.
 
 به گفته آکوستا، سال گذشته هزینه‌های درمانی این بیماران به 604 میلیارد دلار رسید که یک درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی است.
بیل تیس، عضو انجمن آلزایمر هم خواستار در اختیار گذاشتن ابزار بیشتر برای مقابله با این بیماری شد.
 وی گفت برای تحقیقات مربوط به سرطان، سالانه شش میلیارد دلار ، برای بیماری‌های قلبی چهار میلیارد دلار و برای ایدز دو میلیارد دلار صرف می‌شود، اما سقف بودجه‌ای که برای بیماری آلزایمر در نظر گرفته شده، 450 میلیون دلار است.
  جورج ورادنبورگ، عضو سازمان آمریکایی مقابله با آلزایمر هم با اشاره به اینکه کشورهای صنعتی غربی بیشتر با این بیماری درگیر هستند، گفت این مساله فقط یک موضوع بهداشت و سلامت نیست، بلکه دارای ابعاد اقتصادی است.
این بیماری که حافظه و رفتار بیمار را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد، در حال حاضر غیرقابل درمان است.
  این بیماری به شدت وابسته به روند پیری افراد است. خطر ابتلا به آلزایمر هر پنج سالی که از 65 سالگی بگذرد، دو برابر می‌شود.


/ 0 نظر / 11 بازدید