تغذیه /بهداشت /سلامت

با خود فکر می کردم که آیا بهتر نیست تجربیات خودم را در خصوص مواد غذائی بنویسم و در اختیار عزیزان قرار بدهم .این بود که قلم را از عرفان به غذا بر گرداندم .باشد که نقطه اثری در زندگی همنوعانم باشد

خانم ها برخی علائم را درست تشخیص نمی دهند
نویسنده : ایوب تفرشی نژاد - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٧

 

متخصصان معتقدند، اغلب زنان درباره علایم سرطان سینه اشتباه فکر می کنند. هر علامتی نشانه ی سرطان نیست ، به علائمی که در این مقاله آورده شده است،دقت کنید.

 
شایع ترین سرطان زنان، در واقع یک سوم سرطانها در این جنس، سرطان سینه است. در آمریکا سالیانه 44 هزار زن مبتلا به این سرطان شناخته شده و هر ماه یک هزار از آنان می میرند. با توجه به این آمار، عجیب نیست که اغلب زنان در سراسر دنیا نگران ابتلا به سرطان سینه هستند. البته این

این مطلبی است که به تازگی محققان با بررسی 1190 زن بالای 50 سال متوجه آن شده اند. تعجب می کنید اگر بشنوید این محققان دریافته اند،

یک چهارم خانمها به اشتباه فکر می کنند داشتن سرفه های طولانی یکی از علایم سرطان سینه است؟
احتمالاً این دسته از خانمها فراموش کرده اند که سینه با ریه فرق می کند! بعضی دیگر از خانمها هم به حساب محققان حدود 81 درصد هستند؛ خیال می کنند وجود خال گوشتی روی سینه می تواند نشانه ای از این سرطان باشد. در حالی که یک سوم دیگر گمان می کنند مبتلایان این سرطان را می توان از روی داشتن یک زایده شناسایی کرد.
واقعیت این است، در قضیه ناآگاهی بیماران، پزشکان هم بی تقصیر نیستند. حداقل این است که همه پزشکان باید به خانمها توصیه کنند تا برای معاینه منظم و غربالگری این سرطان مراجعه کنند؛ زیرا با افزایش سن، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر شده و با در نظر گرفتن شیوع سرطان سینه لازم است که خانم ها بخصوص در سنین بالای 40 سال به علایم توجه کرده و بدانند که باید دنبال چه باشند. بد نیست یادآوری کنیم که تشخیص زودتر، درمان به موقع و شانس بهبود را با خود به ارمغان می آورد.

این علایم را جدی بگیرید
علایم سرطان سینه می تواند خیلی گسترده باشد؛ از توده پستان گرفته تا تورم و تغییر در پوست آن. البته لازم است بدانید، هر چند که در بسیاری از مواقع هیچ علامتی وجود ندارد، اما وجود علامت هم همیشه ناشی از سرطان نیست و ممکن است ناشی از عفونت یا کیست در پستان باشد. در هر حال با دیدن علایم لازم است که به آن توجه کنید تا خدای ناکرده بی توجهی موجب پشیمانی آینده نشود. برای این کار لازم است هر ماه خودتان را معاینه کنید و در صورت مشاهده علامتی، با پزشکان مشورت کنید. بر خلاف تصور اغلب زنان، سرطان سینه معمولاً درد ندارد.
این سرطان با وجود توده در پستان یا زیر بغل، ترشح از نوک سینه یا فرو رفتگی آن، یا تغییرات پوست آن مشخص می شود. بنابراین در صورت مشاهده هر کدام از علامتهای زیر به پزشک مراجعه کنید. اگر توده ای در سینه داشتید؛ اگر در زیر بغل و بالای ترقوه توده ای باشد که پس از 2 هفته از بین نرفت؛ اگر شکل و اندازه یکی از سینه هایتان به تازگی تغییر کرده یا از نوک آن مایع ترشح می شود؛ اگر به تازگی نوک سینه فرو رفته یا رنگ و بافت پوست آن تغییر کرده (مثلاً قرمز شده یا مانند پوست پرتقال فرو رفتگی پیدا کرده).
اگر زود قضاوت کرده باشید، با خواندن جملات بالا با خود گفته اید: این که کاری ندارد. معلوم می شود تشخیص این بیماری خیلی هم راحت است! اما اشتباه کرده اید، چون این علامتها همیشه خبر از سرطان نمی دهند. خوشبختانه شانس زیادی وجود دارد که علت چیز دیگری به غیر از سرطان باشد.

توده هایی که می آیند و می روند!
پیدا کردن توده در پستان یک علامت هشداردهنده است، اما همیشه هم به معنی سرطان نیست. اغلب توده های پستان غیرسرطانی و خوش خیم هستند، ولی با این حال لازم است که تمام توده ها توسط پزشک بررسی شوند. (قضیه تشخیص زودتر و درمان بهتر است) بیش از نیمی از خانمها تغییرات «فیبرو کیستیک» را تجربه می کنند: توده های دردناک در سینه که در بخشی از دوره ماهانه ظاهر شده و سپس از بین می روند. این تغییرات ناشی از نوسان هورمونها در طول دوره ماهانه و نزدیک به زمان یائسگی است. علت این تورم در واقع تکثیر سلولهای غدد پستان و رشد و ایجاد بافت فیبروز در آن است. کیستهای بزرگتر وقتی ایجاد می شوند که این رشد زیاد، جلوی خروج ترشحات را از مجرای غده بگیرد. این توده ها معمولاً در لمس جا به جا شده و درد مبهمی در سینه ایجاد می کنند. کیستها، کیسه های پر از مایع هستند که با اتساع و گشاد شدن مجرا ایجاد می شوند. این توده ها ممکن است نرم یا سفت باشند و وقتی فشارشان می دهید کمی حرکت کنند. زنانی که به یائسگی نزدیک می شوند معمولاً این توده های سفت و حساس را لمس می کنند که می آیند و می روند. این کیستها اغلب دو هفته پیش از عادت ماهانه پدیدار شده و پس از خونریزی ماهانه خود به خود ناپدید می شوند
.
درد آن هم با کوچک شدن کیست از بین می رود. لازم است بدانید، پزشک برای تشخیص توده ها از یکدیگر به روشهای کمکی مانند بررسی محتوا و جنس توده با سوزن باریک (
FNA ) نیاز دارد. «فیبر آدنوم» توده های گرد لاستیکی و سفتی هستند که بر اثر رشد بیش از حد بافت همبند و غددی ایجاد می شوند. این توده ها ممکن است، به اندازه یک گوجه هم بشوند، اما معمولاً درد ندارند و وقتی فشارشان می دهید، سر جایشان بر می گردند. این توده ها هم با تغییرات هورمونی بزرگ و کوچک شده و بیشتر در خانمهای جوان دیده می شوند. ماستیت یا عفونت سینه اغلب به وسیله باکتری هایی ایجاد می شود که هنگام شیردهی وارد بافت سینه می شوند. اگر این عفونت موجب آبسه شود، شما خواهید توانست توده یا افت ضخیم شده پستان را لمس کنید.
این عفونت گاهی هم در زنان پس از دوران یائسگی دیده می شود. در این حالت مجراهای شیر بخصوص در اطراف هاله پستان متورم شده و می توانند موجب درد و ترشح از نوک سینه و حتی فرورفتگی آن شود. ضربه به سینه هم ممکن است حالتی ایجاد کند که پزشکان به آن نکروز چربی می گویند. در این حالت توده سفت، گرد و متحرک بوده و خود به خود محو می شود.
گاهی هم تومورهای خوش خیم مانند «پاپیلومای» داخل مجرای شیر، علت توده های سینه است. این تومور ممکن است موجب ترشح از نوک پستان هم بشود که معمولاً خونی است، اما توده های سرطانی سینه معمولاً بدون درد، سفت و بی شکل بوده و زیر دست حرکت نمی کنند، چون توده به عضله زیری چسبیده است، پوست این ناحیه ممکن است قرمز یا فرو رفته باشد.

 

هر ترشحی نشانه سرطان نیست!
از آنجا که پستان یک غده است، ممکن است به طور طبیعی از نوک آن مایعی خارج شود، حتی اگر شما هیچ وقت باردار نشده باشید. ترشح از نوک سینه یک مشکل شایع بوده، اما بندرت ناشی از سرطان است. این مشکل وقتی بیشتر مورد توجه قرار می گیرد که تنها از یک سینه بوده یا خونی باشد که باز هم لازم است پزشک تمام ترشحات نوک سینه را بررسی کند. علاوه بر دستکاری و تحریک سینه ها با فشار دادن آن (که ممکن است در معاینه مکرر عضو اتفاق بیفتد)، گشاد شدن مجاری پستان بخصوص پس از 40 سالگی و همانطور که قبلاً هم اشاره کردیم، «پاپیلومای» داخل مجاری، ضربه، آبسه و تغییرات فیبروکیستیک هم می توانند عامل این ترشح باشند.
«گالاکتوره» حالت دیگری است که از سینه ترشحی مانند شیر بیرون می آید. علت این ترشح، تولید بیش از حد هورمون «پرولاکتین» است. هر نوع اختلال هورمونی مانند بارداری و زایمان، مصرف قرصهای ضد بارداری، مشکل غده تیروئید و تومور در هیپوفیز (که محل کنترل ترشح پرولاکتین است) هم ممکن است باعث این ترشح سفید، شفاف یا زرد شود.

اشتباهات گریز ناپذیر!
فرورفتگی نوک سینه هم در بسیاری از خانمها به طور طبیعی وجود داشته و تنها تفاوتی طبیعی در گونه انسان است، اما اگر بتازگی ایجاد شده باشد باید به آن توجه کرد. علل دیگر این فرورفتگی، غیر از سرطان می تواند عفونت زیر هاله پستان، اتساع و التهاب غدد زیر ناحیه و جراحی قبلی آن باشد. تغییرات پوست پستان مانند قرمزی، تغییر در بافت و چروکیده شدن و فرورفتگی پوست پستان هم علائم دیگری هستند که اگر چه ممکن است در بیماری های پوستی مانند اگزما هم دیده شود، اما ممکن است نشانه ای از سرطان التهابی سینه باشد که در آن قسمتی از پوست سینه متورم و قرمز شده و مانند پوست پرتقال سوراخ سوراخ است. بنابراین با بروز هر کدام از علایم لازم است برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه کنید. با همه این اوصاف، مطالعات نشان داده است که اغلب خانمها نسبت به تغییرات سینه حساس نیستند. مطالعه جدید در انگلیس نشان می دهد، تنها 10 درصد خانمها به فرورفتگی نوک پستان توجه می کنند، 14 درصد به تغییرات پوست سینه توجه دارند، 16 درصد ترشحات نوک سینه را کنترل می کنند، 22 درصد تغییرات ظاهری سینه را بررسی می کنند، 23 درصد به تغییر اندازه پستانها حساس هستند و سرانجام حدود نیمی از زنان، وجود توده زیر بغل را بررسی می کنند، علامتی که بیشتر از هر علامت دیگری می تواند مطرح کننده سرطان پیشرفته سینه باشد.

علایمی که خانمها را گیج می کند
متخصصان معتقدند، اغلب زنان درباره علایم سرطان سینه اشتباه فکر می کنند. شایع ترین سرطان زنان، در واقع یک سوم سرطانها در این جنس، سرطان سینه است. در آمریکا سالیانه 44 هزار زن مبتلا...


همچنین تشویق خانواده به این‌که فرد از مقدار غذای کم شروع کرده و سطح رژیم غذایی خود را به حد مطلوبی برساند، همچنین ارائه پاداش از سوی والدین و سایر اطرافیان، از دیگر اقدامات کمک کننده برای این افراد است. مسلما درمان هر نوع اختلال رفتاری با ایجاد و تقویت روحیه اعتماد به نفس امکان‌پذیر است. البته روش‌های درمانی مثل گیاه درمانی که با طبیعت بدن انسان سازگار است، با تجویز و مشورت پزشک متخصص در مورد افسردگی‌های جدی‌تر نیز می‌تواند موثر باشد. در هر صورت و با هر نوع روش کاملا مشخص است که تمایل خود فرد به درمان و بهبود وضعیت ایجاد شده، عامل اصلی معالجه اوست.


comment نظرات ()